Monolith

 


Ostatnio zastanawiałem się, po co pisać kolejny hack Cairna o umieraniu w kosmosie. Monolith dał mi konkretną odpowiedź: po to, żeby zrobić to lepiej.

To już nie jest szesnastostronicowa ulotka. Dostajemy 90-stronicową broszurę, która eksploruje temat znacznie szerzej niż Screams Amongst the Stars, a tam, gdzie obie gry się pokrywają, Monolith wchodzi głębiej.

Doskonałym przykładem jest tworzenie postaci. W Monolith to procedura przypominająca tę z 2. edycji Cairna - wybór klasy, a następnie rzuty w tabelkach przygotowanych specjalnie dla niej. Dzięki temu można stworzyć dużo ciekawszych bohaterów.

Podręcznik zawiera: szczegółowe zasady walki (także taktycznej), właściwości broni, przestoje, eksplorację miejsc, podróże jako hexcrawl, pointcrawl, podróże międzyplanetarne, zasady dotyczące statków i walki w przestrzeni. W odróżnieniu od Cairna znalazła się tu nawet klasyczna opcja rozwoju postaci (EXP for credits). Zasad i procedur jest naprawdę sporo, jednak nie przytłaczają, a sprawiają wrażenie pomocnych.

Screams Amongst the Stars wygrywa jednak (i to zdecydowanie) w kwestii tabel losowych i generatorów świata. Monolith pod tym względem jest oszczędny – oferuje jedynie mały generator planet i skromny bestiariusz.

Na szybki jednostrzał wybrałbym Screams. Do kampanii wziąłbym jednak mechanikę Monolith, wspomagając się tabelami z konkurencji.

Może to jednak dobrze, że powstaje ich tak dużo? Nawet jeśli w zasadzie się pokrywają, to można stworzyć sobie jedną wymarzoną najlepszą grę. Wziąć część wspólną i powybierać ulubione brzegi. A może trzeba po prostu napisać trzeciego Cairna o umieraniu w kosmosie? Tym razem takiego już naj, naj...

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Maze Rats

Obraz
  Przy okazji wydania Maze Rats przez Rzucaj Nie Gadaj chciałem sprawdzić, co pisałem o tej grze. Okazało się, że nic. Nadrabiam więc zaległości. W środowisku OSR i NSR często spotykamy się z systemami, które dają czystą, minimalistyczną mechanikę, pozostawiając Arbitra z pustą kartką. W tym przypadku jest wręcz odwrotnie. Mam wrażenie, że reguły są tu tylko pretekstem, a cała wartość tkwi w mięsie pod postacią genialnych tabel losowych. Bazowy test rozstrzygany jest za pomocą 2k6 z modyfikatorem cechy. Wynik, który należy pokonać, to zabójcze 10. Od razu widać, że celem gracza jest unikanie rzutu kostką za wszelką cenę – to esencja OSR i player skill, not PC skill. Gra słynie z podejścia do magii. Czarodziej codziennie losuje nowe zaklęcia za pomocą kilku tabel. Losujesz np. Kruk + Promień i teraz kombinuj. Jednak główna część tego krótkiego podręcznika to zestaw genialnych tabel losowych, które niemal zawsze pojawiają się na listach "Top 10 źródeł genialnych tabel losowych do t...
Czytaj więcej

Brindlewood Bay: na koniec kampanii

Obraz
Kampanię w Brindlewood zaczęliśmy we wrześniu 2023 i zajęła nam cały rok szkolny. Babcie uratowały swoje miasteczko (a może nawet świat), a w ich słodkie sielskie życia wkradły się mrok i oślizgłe glony. A jak zmieniło się moje spojrzenie na grę?  Moim zdaniem: 1. Gra zyskuje przy graniu w kampanię, bo pojawia się coraz więcej ciekawszych, mroczniejszych wątków. 2. Gra traci przy graniu w kampanię, bo jest dość schematyczna i powtarzalna. 3. Gra zyskuje przy dłuższym graniu, bo coraz ciekawsze stają się interakcje między babciami, zarysowują się różnice w ich charakterach, stają się coraz bardziej ludzkie. 4. Gra traci przy dłuższym graniu, bo z czasem coraz trudniej przekonać samego siebie, że odkrywamy rozwiązanie, a nie wymyślamy rozwiązanie. No i czuć coraz bardziej, że te wskazówki otchłani to takie smaczki/kolory, ale nie mają za dużo sensu. 5. Ostatnia tajemnica jest ciekawsza niż większość gotowców z podręcznika, bo w końcu nie odpowiadamy na to samo pytanie (kto zabił?) i ...
Czytaj więcej

Synthetic Dream Machine: Eternal Return Key

Obraz
  Trup w kombinezonie. Czy to będzie kolejne umieranie w kosmosie? W prawym dolnym rogu kryje się jednak nazwisko autora, które gwarantuje, że to nie będzie zwyczajna gra. Eternal Return Key to psychodeliczny alternatywny wstęp do UVG, surrealistyczna historia wskrzeszonych, budzących się na obcym świecie ze szczątkami pamięci. Tworzenie postaci to oniryczne opowiadanie, w które wplecione są kolejne etapy losowania cech, historii, sytuacji wyjściowej, ekwipunku, a nawet czarów. Czarów. Wszystko okraszone ilustracjami - ramkami z komiksu, które opowiadają historię kosmonauty rozbijającego się na obcej planecie (tak, to ty). Zasady są OSRopodobne. Zaczynają się na ostatniej stronie podręcznika i czyta się je cofając się do środka. Sześć cech, rzut k20 powyżej poziomowi trudności (z uwzględnieniem modyfikatorów z cech, umiejętności, sytuacji). Umiejętności to nie lista - po prostu wynikają z przeszłości, zainteresowań, pamiętanych fragmentów. Całościowo ta mechanika leży niedaleko Mor...
Czytaj więcej