Liminal Horror: TALOS

 

Jest tyle systemów do umierania w kosmosie, że nie wiem, czy akurat Liminal Horror jest dobrym wyborem, żeby umrzeć raz jeszcze. Tym bardziej że nawet na tej mechanice da się znaleźć np. Screams Amongst the Stars, które służy właśnie głównie do tego. Sprawdźmy jednak sygnał dobiegający z opuszczonego statku.

Talos to próba przeniesienia na LH tematyki opuszczonych baz kosmicznych, wraków statków międzygwiezdnych, artefaktów obcych, przerażających pozaziemskich istot i upadłych cywilizacji twórców wszechświata. Początkowe rozdziały broszury tłumaczą, w jaki sposób zmodyfikować zasady (przede wszystkim tworzenia postaci), żeby dopasować się do innych warunków.

Druga część to scenariusz osadzony na pokładzie Talosa, na którym rozbrzmiewa dziwaczna muzyka, a ślad po załodze przepadł. Dużą zaletą jest tu bardzo konkretna struktura i dużo fajnych tabel wspomagających eksplorację. Nie powinno być problemu z poprowadzeniem sesji bez większego przygotowania.

Podręcznik ma formę często używaną w tej tematyce - zielone maszynowe pismo na czarnym tle, rozpikselowane grafiki niczym z ekranu statku kosmicznego wyprodukowanego w 1972 roku. Może nie jest to zbyt odkrywcze, ale robi swoje.

Co mogę powiedzieć? Gdybym chciał ogrywać tę tematykę, sięgnąłbym raczej po Mothership. Gdybym chciał koniecznie skupić się na hackach Into the Odd, to pewnie poszedłbym w stronę Screams od Diogo Nogueira. Ale jak już macie Liminal Horror i to po polsku, to czemu nie skorzystać? Tym bardziej że autorom udało się naprawdę porządnie przygotować.