Cień Władcy Demonów

 


Bękart DnD i Warhammera otulony w kocyk z horroru, w tle leci Iron Maiden. Cień Władcy Demonów to mroczne historie w fantastycznym świecie zmierzającym ku zagładzie.

Cesarz nie żyje, Imperium upada, a wyznawcy mrocznego bóstwa przygotowują się na jego nadejście. Dark fantasy podszyte makabrą. W tym wszystkim my – wcale nie tacy słabi bohaterowie.

Tworzenie postaci jest szybkie, proste i satysfakcjonujące. Naprawdę świetny jest rozwój. Zaczynamy na poziomie 0 i jeśli przeżyjemy pierwszą przygodę, wybieramy ścieżkę nowicjusza (kleryk, magik, łotr, wojownik), na 3. ekspercką (tych jest 16), na 7. mistrzowską (64). Każda kolejna zakończona przygoda to poziom w górę.

Zasady są proste i eleganckie. Test to rzut k20 + modyfikator z cechy (wystarczy odjąć od niej 10) przeciwko trudności 10 lub Obronie/cesze przeciwnika. Kluczowe są utrudnienia/ułatwienia – rzucasz k6, wybierasz tylko najwyższą i odejmujesz od wyniku albo do niego dodajesz. Proste jak miecz.

Spore wrażenie robi magia. Jest jej dużo, jest ciekawa i może być potężna. Czary podzielone są na tradycje. Korzystanie z każdej z nich wpływa na czarującego (np. od magii wody na którymś z dalszych poziomów mogą wykształcić się skrzela). Trafiają się tu tak piękne i ulotne rzeczy jak Pieśni, potężne jak Magia Bitewna (mag wyskakuje w powietrze i opada z impetem, powalając otaczających go wrogów) oraz ohydne i poryte jak Magia Zakazana ze słynnym zaklęciem Nienawistnej Defekacji.

Godna podziwu jest sekcja poradnika dla Mistrza Gry. To naprawdę nie jest jedna strona wyświechtanych banałów, tylko konkretne przejście krok po kroku przez aspekty rozgrywki. Doskonałe wprowadzenie, które poza tradem sięga do OSR-ów, proponując mieszankę narratora i arbitra.

Opis świata pozostawia trochę do życzenia. Mam wrażenie, że jest mało inwokatywny i dość sztampowy. Nie znalazłem w nim zahaczek i pomysłów na przygody. Warhammer robi to lepiej. Osobna sprawa to organizacja treści – poszczególne miejsca nie są ułożone ani geograficznie, ani alfabetycznie. Bestiariusz ogarnięty jest dużo lepiej.

Wydawniczo jest ok. Skład jest czytelny (chociaż niezbyt porywający), język zrozumiały, tłumaczenie poprawne. Ilustracje (poza okładką) są jednak w moim odczuciu po prostu brzydkie.

Miałem okazję zagrać w CWD u jego wielkiego promotora Mała Wieś. Gra zrobiła na mnie bardzo dobre wrażenie. Zasady są zrozumiałe, szybkie i dają dreszczyk emocji. Mam ogromną ochotę poprowadzić ten system swojej ekipie.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

PROLE: Pilgrims Of The Nighted Path

Obraz
Pilgrims Of The Nighted Path to wspaniały halloweenowy moduł do PROLE (ale można go zagrać na dowolnej lekkiej mechanice). Grupa dzieciaków rusza na zbieranie cukierków, ale w tę noc nie wszystko będzie słodkie. Moduł zawiera zmodyfikowane zasady tworzenia postaci (m.in. losuje się przebranie), zasadę EXP for CANDY i kilka innych drobnych zmian do PROLE. Najważniejsze są jednak wspaniałe miejsca do odwiedzenia, tabele losowe spotkań w miasteczku i w dziczy. To doskonały przykład, jak robić tego typu rzeczy. Opcje, które można wylosować, to nie przypadkowe małe scenki, ale świetne zahaczki do kawałków fabuły. Wiele elementów można dopasować do zdarzeń i miejsc i zbudować na nich ciekawe przygody, które trzymają się kupy. Bardzo polecam! Moduł można kupić tu: https://natetreme.itch.io/pilgrims-of-the-nighted-path , ale jest też częścią zbioru Haunted Almanac, który w formie fizycznej można zamówić m.in. w Erpegowe Piekiełko .
Czytaj więcej

Ruination Pilgrimage

Obraz
  Smutek zamiast stresu, rozpacz zamiast paniki. Ruination Pilgrimage to Mothership w realiach mrocznego średniowiecza. Bramy piekieł stoją otworem, a gracze mierzą się z demonami i wszechobecną zarazą. Jako Uczony, Zbrojny czy Kleryk wyruszacie na niebezpieczne wyprawy, by odzyskiwać święte pisma. To trochę jak serialowe „Supernatural”, tyle że w pełnych zbrojach, z mieczem w dłoni i poczuciem nieuchronnego końca. Mechanicznie gra opiera się na sprawdzonym Panic Engine - testy atrybutów na k100, rzuty obronne, smutek, który prowadzi do rzutów na tabeli rozpaczy. Podręcznik zawiera jednak sporo dodatkowych procedur: egzorcyzmów, modlitw, przyzywania aniołów i korzystania z protez, co mocno osadza nas w klimacie. Broszura prezentuje się bardzo estetycznie, ma swój ciekawy styl graficzny. W treści nie znalazłem żadnych błędów, ale niektóre zasady przedstawione są nieco lakonicznie. Może nawet nie same reguły działania, ale to czego one dotyczą. Nadal nie mam pojęcia, kiedy korzystać ...
Czytaj więcej

ShadowDark

Obraz
Shadowdark narobił sporo zamieszania. Po pierwsze zebrał mnóstwo pieniędzy na zbiórce, po drugie wywołał (oczywiście) kłótnie, czy to OSR, a po trzecie został okrzyknięty ciekawą alternatywą dla 5e. No i pojawiły się jeszcze głosy, że to przecież nic jakoś strasznie odkrywczego, tylko miks różnych istniejących wcześniej zasad.   Moje zdanie na ten temat jest takie, że zebrał dużo kasy, bo prezentuje się bardzo dobrze i ludzie uwierzyli, że może być prostszą, bardziej śmiertelną i staroszkolną w duchu alternatywą dla 5e oraz nowocześniejszą alternatywą dla klasycznych OSRów w stylu OSE. I tak, jest to miks różnych istniejących wcześniej zasad, ale zebranych porządnie do kupy, w sposób przemyślany, dobrze zorganizowany i jasno opisany. Shadowdark to klasyczne łażenie po lochach w poszukiwaniu skarbów i zdobywanie w ten sposób doświadczenia. Mamy klasyczne atrybuty, 6 klasycznych ras (określanych jako ancestry), 4 klasyczne klasy. Brzmi bardzo oldschoolowo, ale pojawiają się nowości. ...
Czytaj więcej