OSE: Wieża słonia

 


„Wieża Słonia” Roberta E. Howarda ukazała się w „Weird Tales” w 1933 roku i jest czystą esencją sword & sorcery. Luiz Eduard Ricon zrobił z niej loch.

Wszystko zaczyna się w karczmie. Tabela plotek pozwala zawiązać akcję, która szybko przenosi się do tajemniczej wieży skrywającej skarb. Oczywiście czeka tam coś znacznie gorszego.

I tu pojawia się problem. Wieża to niebezpieczna fabularnie konstrukcja, bo bardzo ogranicza sprawczość graczy. W zasadzie można iść wyłącznie w górę. Autorzy stosują kilka wytrychów, które mają być na to lekarstwem. Czy skutecznie? Nie jestem do końca przekonany. Ale lepiej, że są, niż gdyby miało ich w ogóle nie być.

Prawdziwa sprawczość opiera się na głównej decyzji fabularnej – zabijać czy pomagać. To tu leży ciężar opowieści. Rozterki moralne w OSR-owym lochu? Lubię to.
Kolejne strony opisują piętro po piętrze pomieszczenia, przeciwników i zagadki. Spektakularnych fajerwerków nie ma, ale nudno też nie jest. Taki solidny lochowy standard.

Okładka jest prosta, ale jakoś do mnie trafia – ma trochę plakatowy charakter. W środku jest gorzej, chociaż nie źle: jest czytelnie i prosto, ale ani ilustracje, ani mapki nie przyciągają wzroku. Przy mapkach od razu widać konsekwencje przejścia na dystans metryczny. [EDIT po sprostowaniu przez Piotra Sekreckiego] Szybkość podana jest w metrach - w nawiasie wartość dla walki. Pięciostopowe kratki na mapkach mają tu 1,5 metra. Niespecjalnie wygodne, choć też niespecjalnie trudne. Mam uczucia mieszane, mieszane. Sam wolałbym stopy, ale rozumiem też decyzję o metrach: wszystkie europejskie wydania są metryczne, materiały będą wydawane w metrach, większość internautów opowiedziała się za metrami.

Nie udało się też ustrzec błędów – jest kilka literówek, a na dwóch piętrach pomieszczenia mają pomieszane numerki. Nic poważnego, ale można było tego uniknąć.

Scenariusz powstał do OSE, ale ma też opcję konwersji na Szabrownika. Oryginał wydany przez Hexplore Publishing zawierał nawet pełny tekst opowiadania. Polskie wydanie Wydawnictwo Hengal niestety jest go pozbawione – ze względów licencyjnych.

Wieża Słonia nie urwała mi tyłka, ale też nie odrzuciła. To solidny średniak z kilkoma ciekawymi elementami, które odróżniają go od klasycznego lochołażenia za skarbem. Byłby nawet niezły na start, ale jest dla postaci na poziomach 3-5. No i czy wieżę w ogóle da się poprowadzić tak, żeby gracze nie mieli wrażenia, że idą w górę jak po sznurku (schodach)?

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

PROLE: Pilgrims Of The Nighted Path

Obraz
Pilgrims Of The Nighted Path to wspaniały halloweenowy moduł do PROLE (ale można go zagrać na dowolnej lekkiej mechanice). Grupa dzieciaków rusza na zbieranie cukierków, ale w tę noc nie wszystko będzie słodkie. Moduł zawiera zmodyfikowane zasady tworzenia postaci (m.in. losuje się przebranie), zasadę EXP for CANDY i kilka innych drobnych zmian do PROLE. Najważniejsze są jednak wspaniałe miejsca do odwiedzenia, tabele losowe spotkań w miasteczku i w dziczy. To doskonały przykład, jak robić tego typu rzeczy. Opcje, które można wylosować, to nie przypadkowe małe scenki, ale świetne zahaczki do kawałków fabuły. Wiele elementów można dopasować do zdarzeń i miejsc i zbudować na nich ciekawe przygody, które trzymają się kupy. Bardzo polecam! Moduł można kupić tu: https://natetreme.itch.io/pilgrims-of-the-nighted-path , ale jest też częścią zbioru Haunted Almanac, który w formie fizycznej można zamówić m.in. w Erpegowe Piekiełko .
Czytaj więcej

Ruination Pilgrimage

Obraz
  Smutek zamiast stresu, rozpacz zamiast paniki. Ruination Pilgrimage to Mothership w realiach mrocznego średniowiecza. Bramy piekieł stoją otworem, a gracze mierzą się z demonami i wszechobecną zarazą. Jako Uczony, Zbrojny czy Kleryk wyruszacie na niebezpieczne wyprawy, by odzyskiwać święte pisma. To trochę jak serialowe „Supernatural”, tyle że w pełnych zbrojach, z mieczem w dłoni i poczuciem nieuchronnego końca. Mechanicznie gra opiera się na sprawdzonym Panic Engine - testy atrybutów na k100, rzuty obronne, smutek, który prowadzi do rzutów na tabeli rozpaczy. Podręcznik zawiera jednak sporo dodatkowych procedur: egzorcyzmów, modlitw, przyzywania aniołów i korzystania z protez, co mocno osadza nas w klimacie. Broszura prezentuje się bardzo estetycznie, ma swój ciekawy styl graficzny. W treści nie znalazłem żadnych błędów, ale niektóre zasady przedstawione są nieco lakonicznie. Może nawet nie same reguły działania, ale to czego one dotyczą. Nadal nie mam pojęcia, kiedy korzystać ...
Czytaj więcej

ShadowDark

Obraz
Shadowdark narobił sporo zamieszania. Po pierwsze zebrał mnóstwo pieniędzy na zbiórce, po drugie wywołał (oczywiście) kłótnie, czy to OSR, a po trzecie został okrzyknięty ciekawą alternatywą dla 5e. No i pojawiły się jeszcze głosy, że to przecież nic jakoś strasznie odkrywczego, tylko miks różnych istniejących wcześniej zasad.   Moje zdanie na ten temat jest takie, że zebrał dużo kasy, bo prezentuje się bardzo dobrze i ludzie uwierzyli, że może być prostszą, bardziej śmiertelną i staroszkolną w duchu alternatywą dla 5e oraz nowocześniejszą alternatywą dla klasycznych OSRów w stylu OSE. I tak, jest to miks różnych istniejących wcześniej zasad, ale zebranych porządnie do kupy, w sposób przemyślany, dobrze zorganizowany i jasno opisany. Shadowdark to klasyczne łażenie po lochach w poszukiwaniu skarbów i zdobywanie w ten sposób doświadczenia. Mamy klasyczne atrybuty, 6 klasycznych ras (określanych jako ancestry), 4 klasyczne klasy. Brzmi bardzo oldschoolowo, ale pojawiają się nowości. ...
Czytaj więcej