Hechłok RPG

Zostajemy w klimatach sci-fi, ale tym razem tematyka dotyczy najemników na krawędzi galaktyki (zupełnie nieprzypadkowa zbieżność z Edge of the Empire). Offworlders to bardzo dobrze wydana i bardzo dobrze napisana gra PbtA, w której wcielimy się w załogę Firefly, Sokoła Millenium i wykonamy zlecenia (przygoda opisywana jest tu jako "the job"). Na pierwszy rzut oka mamy tu mechanicznie proste PbtA. Do rzutu 2k6 dodajemy pasujący atrybut i sprawdzamy wynik na skali 6- porażka, 7-9 sukces z komplikacją, 10+ pełen sukces. Co ciekawe nie ma tu ruchów. Po prostu jeśli coś jest ryzykowne, to testujemy. Autorzy zwracają uwagę na określenie stawki przed rzutem i omówienie, co będą oznaczać poszczególne wyniki. Gra korzysta też ze znanej z OSRów kostki szczęścia i jeśli coś nie zależy od graczy, ale MG nie chce decydować sam, może zdać się na test na zasadzie 2-na-6. Poza atrybutami postaci mają też umiejętności (skills), które pozwalają na przerzucenie jednej z kostek oraz zdolności (a...

Pork Borg to mała ulotka z jedną prostą przygodą/lochem. Nazwa bardzo mi się podoba. A przygoda? Nie aż tak bardzo. Mała osada jest atakowana przez dziwne bestie przypominające świnie. Tropy prowadzą do pobliskiej farmy. Na farmie na bohaterów graczy czeka 5 pomieszczeń, a na końcu boss. Klimat jest brudny, brutalny i krwawy. Są flaki, odcięte kończyny i dziwne eksperymenty. Moje zarzuty dotyczą dwóch rzeczy — zahaczki są strasznie generyczne, a przygoda jest bardzo liniowa. Oczywiście można tu dużo zagrać nastrojem, mrokiem i horrorem i pewnie w takim ujęciu będzie to całkiem fajna sesja. Ale jeśli oczekujecie jakiegoś większego kombinowania, czy różnych sposobów na rozwiązanie tej zagadki, to się zawiedziecie.

Carcass Crawler to oficjalny zin OSE. Nie znam wcześniejszych numerów, ale po przeczytaniu tego z numerem 3 mam ochotę je poznać. Broszurka ma 32 strony i jest wydana na porządnym, grubym papierze. Skład pasuje idealnie do podręczników OSE i jest bardzo przejrzysty i czytelny. Numer trzeci wprowadza nowe klasy/rasy: Beast Master, Dragonborn, Mutoid, Mycelian, Tiefling. Są one dość potężne i dają sporo specyficznych możliwości. Strasznie podoba mi się klimat grzyboludzi. Poza tym otrzymujemy rozbudowaną listę ekwipunku awanturniczego oraz broni i zbroi (m.in. miecz półtoraręczny i grube futra), 8 barwnych potworów, które możemy spotkać w głębi lasu oraz bardzo fajny poradnik dotyczący tworzenia własnych bestii.   Ten zin nie zawiera w sobie jakichś cudownych fajerwerków, nie ma przepięknych ilustracji, ale opisuje bardzo konkretne tematy, które można od razu wykorzystać w swojej grze. Nie chodzi w nim o klimat, ale o narzędzia. A te są tu całkiem fajne.

Badacz Kurhanów to dodatkowe procedury do Cairn'a, pozwalające na granie solo. Autorem oryginału jest Matthew Morris, a ja jedynie przetłumaczyłem te dwie strony (było to tym razem dużo trudniejsze, niż się spodziewałem).   Do pobrania za darmo z: Itch: https://hechlok.itch.io/badacz-kurhanow DTRPG: https://tinyurl.com/DTRPGBadaczKurhanow

W moje ręce wpadła kolejna mała gra wydana przez Nerd Sirens (nie mogę jeszcze upolować Cornego Gronia, ale może się kiedyś uda). Tym razem dzięki Stay Frosty wcielimy się w kosmicznego trepa i rozjedziemy te cholerne robale! Zupełnie jak w Żołnierzach Kosmosu. Całość opisana jest w krótkich żołnierskich słowach i z humorem przypominającym mi serię Bill Bohater Galaktyki. Jest trochę bluzgów, jest trochę po bandzie, ale świetnie pasuje to do tematu gry. Mechanicznie jest prosto i konkretnie — to taki klimat OSRów trzeciej fali (lubię ten podział). Z fajnych rzeczy mamy cechy, które są tym lepsze, im niższe. Zdanie testu polega bowiem na rzucie k20 powyżej testowanej cechy. Kolejna fajna sprawa — przeciwnik, by nas trafić, musi rzucić poniżej naszej cechy, więc im jesteśmy lepsi, tym łatwiej nam trafić i zarazem, tym trudniej trafić nas. Dodatkowo mamy mechanikę napięcia, które rośnie i wpływa pozytywnie na nasze zdolności, aż wybuchnie i wtedy może nas zupełnie zryć.   Zalecane mi...

To już ostatnia gra z serii BILET NA od @ Gusła Studio (przynajmniej na razie). Fantazje Mircalli zapraszają "do świata, w którym horror splata się z romansem, a pożądanie jest silniejsze od głodu". W inspiracjach znajdują się Romeo i Julia oraz Wywiad z wampirem. Tak, to gra o uczuciach. Dla pełnoletnich. W kolejnych scenach Protagoniści, bazując na więziach (nazywanych tu Vincula) między postaciami graczy i niezależnymi, starają się uwolnić od swoich cierpień, by w finałowej scenie osiągnąć ekstazę. Od razu muszę zaznaczyć, że temat i struktura gry leżą na przeciwnym biegunie moich zainteresowań (a może po prostu doświadczeń). Nigdy nie wciągnął mnie też Wampir i zasadniczo preferuję gry "przygodowe", a nie relacyjne. Na tyle, na ile umiem jednak ocenić, wydaje mi się, że sposób budowania scen i mechanizmy je napędzające współgrają z konwencją i dają szanse na "dowiezienie" tego, co zapowiadają. Mechanicznie jest prosto i większość ulotki dotyczy tak na...

Kilka dni temu ukazała się gra Justyny Michny wypuszczona przez Tableflip RPG pod dużo mówiącym tytułem "Oblicza strachu". Sięgnąłem po nią z ciekawością, bo nie ukrywam, że lubię PbtA, horrory i polskie gry. Gra skupia się na konkretnym temacie — nawiedzone miejsca, duchy, mroczne tajemnice. W przeciwieństwie do Potwora Tygodnia nie będzie tu miejsca na naparzanie się w lesie z wilkołakiem albo ściganie kosmitów po kanałach pod miastem. Nie, to nawiedzony dom na wzgórzu, blade lico w lustrze, cień postaci w oknie na piętrze. Struktura przygody zaproponowana przez autorkę też trzyma się tej konwencji: Preludium to scenki z życia łowców, akt I to zapoznanie z tajemnicą i szukanie dostępnych informacji, akt II to właściwe śledztwo i eksploracja Nawiedzonego Miejsca, a akt III to kulminacja i konfrontacja z przeciwnikiem. Klasyka gatunku. Mechanicznie gra to PbtA i jest tu raczej standardowo, co traktuję raczej jako pozytyw. Osoby, które grały w Potwora Tygodnia albo Apocalypse...

Lubię takie małe dziwadełka. beak feather + bone to erpeg (specjalnie nie używam słowa gra, bo w moim odczuciu to bardziej narzędzie) o tworzeniu, a tak naprawdę uzupełnianiu mapy. Brzmi dziwnie, ale jest całkiem fajne. Na czym to polega? Bierzemy pustą mapę miasta (taką z budynkami, ale bez oznaczonych miejsc). Gracze wcielają się we frakcje zamieszkujące to miejsce (np. farmerzy, wojsko, magowie, kupcy, itd.). W każdej kolejce gracz ciągnie kartę i na podstawie jej wyniku (liczą się kolory kart oznaczające charakter budowli) zajmuje jeden z budynków na mapie (oznacza go swoim kolorem i tworzy dla niego karteczkę, na której opisuje jego beak: czyli ogólny charakter, feather: czyli jego wygląd zewnętrzny oraz bone: czyli jego wnętrze). Jeśli gracz wylosuje figurę, to dodatkowo na podobnej zasadzie tworzy adwersarza z frakcji innego gracza. Kolejka po kolejce gracze uzupełniają mapę, a na końcu zlicza się karty i frakcja gracza, która osiągnie największą wartość (sumę poszczególnych kar...

W wielu grach można spotkać tabelę losową pogody. Jeśli mamy do czynienia z eksploracją, podróżą po dziczy lub morską, i nie siedzimy w podziemiach albo w zamkowych komnatach, to pogoda może mieć niemałe znaczenie. Jak słusznie zauważył Mateusz Tondera w materiale Dobrych Rzutów o tabelach losowych (polecam), pogoda ma wpływ na fabułę. Lało, więc morderca naniósł błoto i widzimy jego ślady, ale z kolei na szlaku woda zmyła tropy i musimy sobie poradzić inaczej. Generalnie warto wiedzieć, co słychać na niebie. W tym samym materiale Mateusz przypomniał mi też o świetnym narzędziu, z którego kiedyś korzystałem i do którego warto chyba wrócić (dzięki). Weather Hex Flower to jednostronicowe narzędzie pozwalające na określenie pogody za pomocą rzutu kośćmi, ale nie w sposób zupełnie losowy. Zaczynamy z wybranego hexa, a kolejne rzuty prowadzą nas po "kwiatku pogody" w wylosowanym kierunku. Dzięki temu zmiany w pogodzie zachodzą w sposób bardziej naturalny. Padało przez tydzień, wię...

Księgarze to kolejna gra/ulotka z serii BILET NA od Gusła Studio i Rzucaj Nie Gadaj - Podcast RPG . Tym razem bazą jest gra Book-Hounds Dark, którą miałem od jakiegoś czasu na półce. Z tym większym zainteresowaniem przyjrzałem się więc polskiej wersji. Jako inspiracje autorzy oryginału podają moduł Bookhounds of London i Dziewiąte Wrota Romana Polańskiego (które z kolei opierają się na Klubie Dantego Arturo Pérez-Reverte'a), chociaż w polskiej wersji ujęte jest to szerzej: mitologia Cthulhu, literatura i filmy grozy. Trochę szkoda, że ze składu wyleciało nawiązanie do Dziewiątych Wrót, bo tematyka gry bardzo pokrywa się z filmem. Mamy tu więc szemranych księgarzy, którzy poszukują rzadkich, drogich i często zakazanych woluminów, mierząc się przy tym z tajemniczymi adwersarzami (kultystami, przestępcami, a nawet postaciami z Mitów). Ulotka w zwięzły sposób przedstawia mechanikę, która sprowadza się do testów bazujących na puli k6 (przy czym nawet wyniki 1-3 to ograniczony sukces),...

Chwile to moja pierwsza gra solo (stworzona w kooperacji z Kaja Solska ). Chodzi w niej o to, żeby zanurzyć się w momencie z życia innej osoby. By to zrobić, musisz zadać sobie kilka pytań, a następnie dzięki odpowiedziom pozwolić swojej wyobraźni zbudować wspomnienie i poczuć je tak, jakby było twoje. Do pobrania z: https://hechlok.itch.io/chwile Życie to seria wyjątkowych momentów porozrzucanych między dniami rutyny i monotonii. To do nich wracamy we wspomnieniach. Nie możemy być jednak każdym i doświadczyć wszystkiego. A co, jeśli jednak byłoby to możliwe? Gdybyśmy mogli wypożyczyć chwile z życia innych ludzi? O tym właśnie jest ta gra. PS Włożyłem w nią dużo serca, "zabawa w chwile" towarzyszy mi od dzieciaka i zawsze lubiłem wyobrażać sobie, co czują inni ludzie — kierowcy samochodów, które mijałem, przechodnie na ulicy, dziewczyna płacząca na ławce w parku, ale też Michael Jordan zdobywający zwycięski punkt w ostatniej sekundzie meczu finałowego. Wejście w buty innego c...